Çin Halk Kurtuluş Ordusu Donanması, Liaoning uçak gemisinin öncülüğündeki deniz görev grubunu 14 Ekim 2026’da Batı Pasifik’e gönderdi.

Çin Savunma Bakanlığının açıklamasına göre faaliyetler, donanmanın yıllık eğitim planı kapsamında muharebe hazırlığını geliştirmek ve görev icra kabiliyetlerini artırmak amacıyla gerçekleştiriliyor.

Ancak Liaoning’in izlediği güzergâh, Çin’in Tayvan, Japonya ve Filipinler çevresindeki askerî varlığına ilişkin tartışmaları yeniden gündeme taşıdı.

Çin’in ilk uçak gemisinin son yıllarda gerçekleştirdiği açık deniz görevlerinin giderek daha düzenli bir nitelik kazanması da dikkat çekiyor.

Liaoning, 2026 yılı içerisinde ikinci kez Batı Pasifik’te uzun mesafeli bir görev faaliyetine katıldı. Geminin mayıs-haziran dönemindeki önceki görevi yaklaşık 40 gün sürmüş ve 22 Haziran’da Qingdao’daki ana üssüne dönmesiyle tamamlanmıştı.

Japonya Yakınlarında Uçuş Operasyonları

Japonya Savunma Bakanlığının tespitlerine göre Liaoning görev grubu, 14 Ekim’de Okinawa ve Miyako adaları arasından geçerek Filipin Denizi’ne ulaştı.

Uçak gemisi, aynı gün Japonya’nın Ishigaki Adası’nın yaklaşık 250 kilometre güneyindeki sularda uçuş operasyonları gerçekleştirdi.

Japon makamları, Liaoning’den savaş uçakları ve helikopterlerin toplam yaklaşık 10 kalkış ve iniş gerçekleştirdiğini açıkladı.

Faaliyetlerin Japonya’nın münhasır ekonomik bölgesinde gerçekleşmesi, Tokyo yönetiminin dikkatini çekti.

Japon Deniz Öz Savunma Kuvvetleri, Çin görev grubunun hareketlerini izlemek üzere JS Yugiri muhribini, P-1 deniz karakol uçağını ve P-3C Orion gözetleme uçağını görevlendirdi.

Japon Hava Öz Savunma Kuvvetleri de uçak gemisinden gerçekleştirilen hava faaliyetlerini takip etmek amacıyla savaş uçaklarını havalandırdı.

Münhasır ekonomik bölgede askerî faaliyet yürütülmesi, tek başına ilgili devletin egemenlik alanının ihlal edildiği anlamına gelmiyor. Bununla birlikte yabancı savaş gemilerinin ve hava araçlarının bu bölgelerdeki faaliyetleri, güvenlik ve askerî gözetleme açısından hassasiyet oluşturabiliyor.

Üç Savaş Gemisi Liaoning’e Eşlik Etti

Japonya’nın yayımladığı bilgilere göre Liaoning görev grubunda üç güdümlü füze muhribi de yer aldı.

Görev grubunu, Çin donanmasına ait Anshan (103) ve Wuxi (104) adlı Type 055 sınıfı büyük muhripler ile Huainan (123) adlı Type 052D sınıfı muhrip oluşturdu.

Type 055 sınıfı gemiler, hava savunması, su üstü harbi ve diğer deniz harekâtı görevlerinde uçak gemisi gruplarına destek sağlayabilecek çok amaçlı savaş platformları arasında bulunuyor.

Type 052D sınıfı muhripler ise hava savunması ve görev grubu koruması açısından Çin donanmasının önemli unsurlarını oluşturuyor.

Uçak gemisinin bu platformlarla birlikte hareket etmesi, deniz ve hava unsurlarının müşterek görev icrasına yönelik eğitim faaliyetlerine imkân sağlıyor.

Liaoning görev grubu, 15 Ekim’de Luzon Boğazı üzerinden Güney Çin Denizi’ne yöneldi.

Luzon Boğazı, Tayvan ile Filipinler arasında yer alması ve Batı Pasifik ile Güney Çin Denizi arasındaki geçişi sağlaması nedeniyle bölgesel deniz harekâtı açısından stratejik önem taşıyor.

Açık Deniz Görevleri Düzenli Hâle Geliyor

Liaoning’in son yıllardaki faaliyetleri, Çin donanmasının uçak gemisi operasyonlarını kıyı bölgelerinin ötesine taşıma çabalarının bir parçasını oluşturuyor.

2012 yılında Çin donanmasının hizmetine giren Liaoning, başlangıçta uçak gemisi operasyonları konusunda personel yetiştirilmesi, uçuş usullerinin geliştirilmesi ve gemi-hava unsurları arasındaki koordinasyonun sağlanması amacıyla önemli bir eğitim platformu olarak kullanıldı.

Sonraki yıllarda geminin görev alanı genişledi ve Batı Pasifik’teki uzun mesafeli eğitim faaliyetleri daha sık gerçekleştirilmeye başlandı.

Liaoning’in hizmete girmesinden bu yana en az altı uzun mesafeli görev seyri gerçekleştirdiği değerlendiriliyor.

Bu faaliyetlerin düzenli hâle gelmesi, Çin donanmasının uçak gemisi görev gruplarını daha uzun sürelerle ve ana üslerinden daha uzak bölgelerde kullanma deneyimini geliştirmesine katkı sağlıyor.

Açık deniz görevlerinde uçuş operasyonlarının sürekliliği, gemiler arası koordinasyon, lojistik destek, sensör kullanımı ve görev grubu savunması gibi alanlar önem taşıyor.

Dolayısıyla uzun mesafeli seyirlerin artması, yalnızca Çin savaş gemilerinin bölgedeki görünürlüğünü artırmakla sınırlı kalmıyor. Aynı zamanda uçak gemisi harekâtının sürdürülebilirliğine yönelik eğitim imkânlarını da genişletiyor.

Shandong ve Fujian İçin Deneyim

Liaoning’in görevleri, Çin’in diğer uçak gemileri açısından da önem taşıyor.

Çin donanması, Liaoning’in ardından Shandong ve Fujian uçak gemileriyle deniz havacılığı kapasitesini genişletti.

Shandong, Liaoning’in tasarımından yararlanılarak geliştirilen ve Çin’de inşa edilen ilk uçak gemisi olarak hizmete girdi.

Fujian ise elektromanyetik uçak fırlatma sistemiyle önceki iki gemiden farklı bir teknik mimariye sahip.

Liaoning ve Shandong, kısa kalkış ve yakalamalı iniş olarak tanımlanan STOBAR sistemini kullanıyor. Bu yöntemde uçaklar, geminin baş tarafındaki sıçrama rampasından kalkış yaparken iniş sırasında yakalama halatlarından yararlanıyor.

Fujian’ın elektromanyetik katapult sistemi ise uçakların gemiden fırlatılmasında farklı bir yöntem kullanıyor.

Bu nedenle üç uçak gemisinin uçuş operasyonları bakımından aynı teknik özelliklere sahip olmadığı dikkate alınmalı.

Bununla birlikte Liaoning’in uzun mesafeli görevlerde kazandığı deneyim, uçak gemisi görev grubu yönetimi, personel eğitimi, lojistik ve deniz havacılığı usullerinin geliştirilmesi açısından Çin donanmasının diğer platformlarına katkı sağlayabilecek nitelikte.

Liaoning’in özellikle yeni sensörlerin, hava araçlarının ve farklı operasyonel yöntemlerin denenmesinde kullanılabileceği değerlendiriliyor.

Ancak ekim ayındaki görev kapsamında Shandong veya Fujian için belirli bir teknolojinin doğrulandığına ilişkin resmî bir açıklama bulunmuyor.

Tayvan Çevresindeki Askerî Hareketlilik

Liaoning’in Batı Pasifik’teki faaliyetleri, Tayvan çevresindeki askerî gelişmeler nedeniyle de yakından takip ediliyor.

Pekin yönetimi, Tayvan’ı Çin’in bir parçası olarak görüyor ve gerektiğinde güç kullanma seçeneğini dışlamıyor.

Tayvan yönetimi ise kendi savunma ve yönetim yapısını sürdürüyor.

Son yıllarda Çin’in Tayvan çevresindeki askerî hava ve deniz faaliyetleri artarken uçak gemisi görev gruplarının bölgedeki hareketleri de güvenlik gündeminin önemli başlıklarından biri hâline geldi.

Tayvan Savunma Bakanlığı, ekim ayı ortasında Liaoning’in hareketlerini izlediğini ve Çin’in bölgede daha geniş kapsamlı askerî tatbikatlar gerçekleştirme ihtimalini değerlendirdiğini açıkladı.

Ancak Liaoning’in ekim ayındaki görev seyrinin doğrudan Tayvan’a yönelik bir askerî operasyon hazırlığı olduğu doğrulanmış değil.

Çin donanması, faaliyetlerin yıllık eğitim planının parçası olduğunu ve belirli bir ülkeyi veya hedefi amaçlamadığını belirtiyor.

Buna karşılık Tayvan açısından Çin uçak gemilerinin adanın doğusundaki deniz alanlarında faaliyet gösterebilmesi, olası krizlerde deniz ve hava harekâtının kapsamına ilişkin değerlendirmelerde önem taşıyor.

Güney Çin Denizi’nde Egemenlik Anlaşmazlıkları

Liaoning’in Japonya’nın güneyinden Güney Çin Denizi’ne yönelmesi, Çin’in bölgedeki deniz yetki alanı anlaşmazlıklarını da yeniden gündeme getirdi.

Güney Çin Denizi, uluslararası ticaretin yoğun biçimde gerçekleştiği önemli deniz yollarına ev sahipliği yapıyor.

Çin, denizin geniş bir bölümünde tarihsel hak iddialarında bulunurken Filipinler, Vietnam, Malezya ve Brunei gibi ülkeler de farklı bölgelerde egemenlik ve deniz yetki alanı taleplerini sürdürüyor.

Pekin yönetimi, son yıllarda bazı resif ve adacıklarda yapay ada inşası gerçekleştirerek hava pistleri, limanlar ve askerî tesisler oluşturdu.

Bu gelişmeler, bölgedeki askerî varlık ve deniz güvenliği konularında anlaşmazlıkları artırdı.

Uçak gemisi görev gruplarının Güney Çin Denizi’nde faaliyet göstermesi, Çin donanmasının hava gücünü deniz platformları üzerinden kullanma kapasitesini göstermesi açısından önem taşıyor.

Ancak Liaoning’in son görev seyri kapsamında belirli bir ihtilaflı bölgeye yönelik askerî müdahale veya doğrudan çatışma yaşandığına ilişkin doğrulanmış bilgi bulunmuyor.

ABD ve Japonya’nın Tatbikatıyla Aynı Dönem

Liaoning’in Batı Pasifik’e açılması, ABD ve Japonya’nın Keen Sword 27 askerî tatbikatına hazırlandığı döneme denk geldi.

19 Ekim’de başlayan tatbikat, 29 Ekim’e kadar devam edecek şekilde planlandı.

Japonya’nın yaklaşık 45 bin personel, 6 bin 100 araç, 260 hava aracı ve 40 gemiyle katılım öngördüğü faaliyetlere ABD kuvvetlerinin yanı sıra çeşitli ortak ülkelerden unsurlar da dâhil edildi.

Tatbikat kapsamında Japonya’nın güneybatısındaki adalarda deniz ve hava savunmasına yönelik görevler gerçekleştiriliyor.

ABD ve Japonya’nın bölgedeki askerî faaliyetleri, Çin’in Batı Pasifik’teki deniz gücüyle aynı coğrafi güvenlik ortamında yürütülüyor.

Özellikle Japonya’nın güneybatısındaki adalar, Tayvan çevresindeki gelişmeler ve Batı Pasifik’e erişim bakımından stratejik konuma sahip.

Bununla birlikte Liaoning’in görev seyrinin Keen Sword 27’ye doğrudan karşılık vermek amacıyla planlandığına ilişkin resmî bir doğrulama bulunmuyor.

Çin, tatbikatının önceden belirlenen yıllık eğitim programı kapsamında gerçekleştirildiğini savunuyor.

Pasifik’te Uçak Gemisi Varlığı Genişliyor

Liaoning’in ekim ayındaki faaliyetleri, Çin donanmasının uçak gemisi operasyonlarını daha düzenli ve geniş coğrafi alanlarda yürütmeye yönelik çalışmalarını ortaya koyuyor.

Japonya’nın güneyindeki adalar çevresinde gerçekleştirilen uçuş faaliyetleri, Luzon Boğazı üzerinden Güney Çin Denizi’ne geçiş ve görev grubunun farklı deniz alanlarında birlikte hareket etmesi, açık deniz harekâtı açısından önemli uygulamalar oluşturuyor.

Bu faaliyetler, Çin donanmasının uçak gemisi görev gruplarıyla uzak denizlerde bulunma ve uçuş operasyonlarını sürdürme deneyimini artırmasına imkân sağlıyor.

Bununla birlikte uzun mesafeli görevlerin sayısının artması, tek başına uçak gemisi filosunun bütün operasyonel kabiliyetlerinin doğrulandığı anlamına gelmiyor.

Görev gruplarının etkinliği; hava harekâtının sürekliliği, lojistik destek, denizaltı tehditlerine karşı savunma, komuta kontrol altyapısı ve farklı savaş platformlarının koordinasyonu gibi çok sayıda unsura bağlı.

Çin’in üç uçak gemisine sahip olması ve bu platformların farklı teknik özellikler taşıması, donanmanın hem eğitim hem de operasyonel kullanım alanlarında yeni gereksinimler ortaya çıkarıyor.

Liaoning’in giderek daha düzenli hâle gelen Batı Pasifik görevleri, Çin’in uçak gemisi gücünü yalnızca kıyı savunması için değil, daha geniş deniz alanlarında kullanılabilecek bir askerî kapasite olarak geliştirme sürecinin devam ettiğini gösteriyor.

Bu gelişme, Tayvan, Japonya ve Filipinler çevresindeki güvenlik dengeleri açısından bölge ülkelerinin yakından takip ettiği başlıklar arasında yer alıyor.

Türk Deniz Kuvvetlerinin 19-27 Ekim 2026 tarihleri arasında Antalya Körfezi ve Doğu Akdeniz’de düzenlediği Millî İnsansız Deniz Sistemleri Tatbikatı (TURNAs-2026), savunma sanayiinin geliştirdiği sistemlerin farklı görev senaryolarında denenmesine sahne oldu.

Tatbikatın 25 Ekim’de gerçekleştirilen Seçkin Gözlemci Günü’nde MKE’nin PİRANA kamikaze insansız deniz aracı, Baykar tarafından geliştirilen Bayraktar TB2 silahlı insansız hava aracı üzerinden kontrol edilerek su üstü hedefine taarruz gerçekleştirdi.

MKE’nin açıklamasına göre PİRANA, taşıdığı 100 kilogramlık harp başlığıyla hedefini başarıyla imha etti.

Faaliyetin öne çıkan yönü, insansız deniz aracının yalnızca kendi yer kontrol istasyonundan değil, havadaki başka bir insansız platform üzerinden sevk ve idare edilmesi oldu.

Havadan Kontrol Edilen Deniz Platformu

TURNAs-2026’da gerçekleştirilen görev, insansız hava ve deniz araçlarının aynı harekât kapsamında birlikte kullanılmasına yönelik somut bir uygulama oluşturdu.

Bayraktar TB2’nin PİRANA’nın kontrol sürecinde görev alması, insansız deniz araçlarının sevk ve idaresinde hava platformlarının da kullanılabileceğini gösterdi.

Geleneksel kullanımda insansız deniz araçları, kıyıdaki veya denizdeki kontrol istasyonları üzerinden yönetilebiliyor. Bu kontrol yapısına bir insansız hava aracının dâhil edilmesi, farklı platformlar arasında görev koordinasyonuna yönelik yeni seçenekler sunuyor.

Özellikle geniş deniz alanlarında yürütülen operasyonlarda hava platformlarının gözetleme ve haberleşme kabiliyetlerinden yararlanılması, insansız deniz araçlarının görev yönetimi açısından önem taşıyor.

TURNAs-2026 kapsamında gerçekleştirilen testte Bayraktar TB2 üzerinden kontrol edilen PİRANA’nın hedefe ulaşması ve harp başlığını infilak ettirmesi, bu kullanım yaklaşımının tatbikat koşullarında uygulandığını ortaya koydu.

Bununla birlikte MKE ve Baykar tarafından paylaşılan bilgilerde, TB2 ile PİRANA arasındaki kontrol bağlantısının teknik mimarisi, komuta yetkisinin hangi aşamalarda aktarıldığı ve kullanılan haberleşme yönteminin ayrıntıları açıklanmadı.

Bu nedenle gerçekleştirilen faaliyet, bütünleşik bir insansız hava-deniz harekâtına yönelik başarılı bir gösterim olarak değerlendirilirken sistemin tüm operasyonel koşullarda doğrulandığı sonucuna varmak için henüz yeterli veri bulunmuyor.

PİRANA İkinci Kez Su Üstü Hedefini Vurdu

PİRANA’nın TURNAs-2026’da gerçekleştirdiği taarruz, sistemin bir tatbikat kapsamında ikinci başarılı hedef imha faaliyeti oldu.

MKE tarafından geliştirilen platform, daha önce DENİZKURDU-I Tatbikatı’nda da su üstü hedefine yönelik taarruz gerçekleştirmiş ve hedefini imha etmişti.

Ancak TURNAs-2026’daki faaliyet, PİRANA’nın Bayraktar TB2 üzerinden kontrol edilmesi bakımından önceki gösterimden ayrılıyor.

Böylece sistemin yalnızca kendi başına taarruz kabiliyeti değil, farklı bir insansız platform üzerinden yönetilerek görev gerçekleştirebilmesi de gösterilmiş oldu.

MKE, PİRANA’nın Etkili, Basit ve Ucuz (EBU) yaklaşımıyla geliştirildiğini belirtiyor.

Bu yaklaşım, yüksek maliyetli savaş platformlarına karşı daha düşük maliyetli ve görev odaklı insansız sistemlerin kullanılmasına yönelik savunma sanayii çalışmalarının bir parçasını oluşturuyor.

PİRANA’nın tasarımında da su üstü hedeflerine yönelik taarruz kabiliyeti, uzaktan kontrol ve otonom görev seçenekleri öne çıkıyor.

100 Kilogramlık Harp Başlığı ve Uzun Menzil

PİRANA, 100 kilogramlık harp başlığı taşıyabilecek şekilde geliştirildi.

Açıklanan teknik özelliklere göre platform, 200 deniz milini aşan görev menziline ve 40 knotun üzerinde hıza sahip.

Bu değerler, insansız deniz aracının uzun mesafeli intikal ve su üstü hedeflerine yönelik taarruz görevlerinde kullanılmasını amaçlayan tasarımını ortaya koyuyor.

Platformun düşük radar kesit alanına yönelik gövde tasarımı ve yüksek manevra kabiliyeti de tespit edilme riskinin azaltılmasını hedefleyen özellikler arasında bulunuyor.

PİRANA, radyo frekansı (RF) ve uydu haberleşmesi (SATCOM) altyapısı sayesinde uzaktan kumandalı veya otonom olarak görev yapabiliyor.

Uydu haberleşme altyapısı, platformun görüş hattı ötesindeki görevlerde sevk ve idare edilmesine yönelik bir imkân sunuyor.

Ancak açıklanan azami menzil ve hız değerlerinin, her türlü deniz ve görev koşulunda aynı anda elde edilebileceği anlamına gelmediği dikkate alınmalı.

Sürü Konseptiyle Görev Yapabiliyor

MKE’nin açıklamasına göre PİRANA, tekli görevlerin yanı sıra sürü konsepti kapsamında da kullanılabilecek şekilde geliştirildi.

Sürü konsepti, birden fazla insansız platformun aynı görev çerçevesinde koordineli hareket etmesini esas alıyor.

Bu yaklaşım, farklı yönlerden ilerleyen insansız araçların deniz savunma sistemleri üzerindeki baskıyı artırması ve tehditlerin eş zamanlı olarak yönetilmesini zorlaştırması gibi kullanım seçeneklerini gündeme getiriyor.

PİRANA’nın yüksek manevra kabiliyeti ve düşük radar görünürlüğüne yönelik tasarımı, bu görev yaklaşımını desteklemek üzere geliştirilen özellikler arasında bulunuyor.

Bununla birlikte TURNAs-2026’da Bayraktar TB2 üzerinden kontrol edilerek gerçekleştirilen hedef imha faaliyetinin, çok sayıda PİRANA’nın eş zamanlı sürü taarruzu gerçekleştirdiği bir test olduğu açıklanmadı.

Dolayısıyla söz konusu faaliyet, öncelikle bir insansız hava aracı ile kamikaze insansız deniz aracı arasındaki kontrol ve taarruz uygulaması olarak öne çıkıyor.

Hava ve Deniz Platformları Arasında Yeni Kullanım Alanı

TURNAs-2026’da gerçekleştirilen PİRANA-Bayraktar TB2 faaliyeti, insansız sistemlerin müşterek kullanımına yönelik çalışmalar açısından önem taşıyor.

İnsansız deniz araçları, deniz harekâtında keşif, gözetleme, mayın karşı tedbirleri ve su üstü hedeflerine taarruz gibi farklı görevlerde kullanılabiliyor.

İnsansız hava araçlarının bu platformlarla birlikte kullanılması ise keşif, hedef takibi, haberleşme ve görev yönetimi alanlarında yeni uygulamalara imkân sağlayabiliyor.

Bayraktar TB2 üzerinden kontrol edilen PİRANA’nın hedefini imha etmesi, hava ve deniz platformlarının farklı görev ortamlarında koordineli çalışabileceğine yönelik bir örnek sundu.

Bu tür uygulamalarda platformların birbirleriyle güvenilir biçimde haberleşmesi, komuta kontrol bağlantılarının sürekliliği ve elektronik harp koşullarında görevlerin sürdürülebilmesi, operasyonel etkinliği belirleyen temel unsurlar arasında bulunuyor.

Dolayısıyla gerçekleştirilen testin önemi yalnızca hedef imha sonucuyla sınırlı değil. Farklı üreticilere ait insansız sistemlerin ortak görev çerçevesinde kullanılabilmesi de faaliyetin dikkat çeken yönünü oluşturuyor.

MKE ve Baykar Sistemleri Aynı Görevde

PİRANA’nın MKE, Bayraktar TB2’nin ise Baykar tarafından geliştirilmiş olması, tatbikattaki gösterimin savunma sanayii şirketleri arasındaki sistem uyumluluğu açısından da önem taşımasını sağladı.

Farklı platformların aynı harekât yapısı içinde kullanılabilmesi, modern savunma sistemlerinde giderek daha fazla önem kazanan birlikte çalışabilirlik gereksinimiyle doğrudan ilişkili.

Bu çerçevede TURNAs-2026, yalnızca yeni platformların tekil kabiliyetlerinin değil, farklı sistemlerin ortak görevlerde kullanılmasına yönelik uygulamaların da değerlendirildiği bir faaliyet olarak öne çıkıyor.

Tatbikatta PİRANA’nın yanı sıra MKE’nin TOLGA Yakın Hava Savunma Sistemi de görev aldı.

TOLGA’nın 20 milimetre Çift Silahlı Revolver Sistemi, ilk kez bir savaş gemisine entegre edilerek TCG BEYKOZ üzerinden insansız hava ve deniz aracı hedeflerine karşı kullanıldı.

Böylece MKE, aynı tatbikatta hem kamikaze insansız deniz aracıyla taarruz hem de insansız tehditlere karşı savunma kabiliyetlerini gösterdi.

Geleceğin Deniz Harekâtında Birlikte Çalışabilirlik

PİRANA’nın Bayraktar TB2 kontrolünde gerçekleştirdiği başarılı hedef imha faaliyeti, Türk savunma sanayiinin insansız hava ve deniz platformlarını ortak harekât yapıları içinde kullanmaya yönelik çalışmalarında yeni bir aşamayı temsil ediyor.

Tatbikat kapsamında gösterilen kabiliyet, hava platformlarının insansız deniz araçlarının görev yönetimine dâhil edilebilmesi açısından dikkat çekiyor.

Bununla birlikte bu tür sistemlerin operasyonel etkinliğinin değerlendirilmesinde yalnızca başarılı atış sonuçları değil, haberleşme güvenliği, elektronik harp dayanıklılığı, kontrol sürekliliği ve farklı çevresel koşullardaki performans gibi unsurlar da belirleyici olacak.

MKE’nin açıklamasında PİRANA’nın Bayraktar TB2 üzerinden kontrolüne yönelik sonraki test takvimi, seri üretim planı veya yeni teslimat kararlarına ilişkin ayrıntılı bilgi paylaşılmadı.

TURNAs-2026’da gerçekleştirilen faaliyet, insansız deniz araçlarının gelecekte yalnızca kıyı veya gemi merkezli kontrol yapılarıyla değil, havadaki insansız platformlarla koordineli biçimde de kullanılabileceğini gösteren önemli bir saha uygulaması olarak kayda geçti.