İstanbul Fuar Merkezi’nde düzenlenen ve savunma sanayiinin küresel oyuncularını bir araya getiren SAHA 2026’da ROKETSAN; ilk kez tanıttığı NEŞTER, CİDA, Mini Seyir Füzesi ve CİRİT Anti-İHA sistemleriyle öne çıktı. Fuarda ayrıca TAYFUN balistik füzesinden Çelik Kubbe hava savunma sistemlerine kadar birçok kritik çözüm de sergilendi.

ROKETSAN Genel Müdürü Murat İkinci, SAHA 2026’nın Türk savunma sanayiinin ulaştığı noktayı dünyaya gösteren stratejik bir vitrin olduğunu belirterek, fuarın küresel savunma ve havacılık ekosisteminde her geçen yıl daha güçlü bir konuma ulaştığını söyledi.

İkinci, ROKETSAN’ın SAHA 2026’da Çelik Kubbe’nin hava savunma sistemlerinden menzil rekorları kıran füzelere ve sahada etkinliği kanıtlanmış SİHA mühimmatlarına kadar yaklaşık 40 ürünle yer aldığını ifade etti. İlk kez tanıtılan NEŞTER, CİDA, Mini Seyir Füzesi ve CİRİT Anti-İHA sistemlerine gösterilen yoğun ilginin, sahada doğan ihtiyaçlara yönelik geliştirilen çözümlerin önemini ortaya koyduğunu vurguladı.

Fuarda ilk kez sergilenen sistemler arasında yer alan CİRİT Anti-İHA, sahada etkinliği kanıtlanmış CİRİT Lazer Güdümlü Füzesinin yeni versiyonu olarak dikkat çekti. Sistem, İHA’lara karşı kullanılan yüksek maliyetli hava savunma füzelerine alternatif oluşturmayı hedeflerken; yaklaşma sensörü ve özel Anti-İHA harp başlığıyla düşük maliyetli ancak etkili bir çözüm sunuyor.

Uzun menzilli tanksavar füze sistemleri ailesinin yeni üyesi olan CİDA ise görüş ötesi kullanım kabiliyeti, hibrit arayıcı başlığı ve yüksek hassasiyetli vuruş kapasitesiyle öne çıkıyor. Kara, deniz ve hava platformlarına entegre edilebilecek şekilde geliştirilen sistemin, rakiplerine kıyasla daha uzun menzilden hedef etkisiz hale getirme kabiliyeti sunduğu belirtiliyor.

ROKETSAN’ın tanıttığı Mini Seyir Füzesi de düşük maliyetli yapısıyla yüksek operasyonel etkiyi bir araya getiren yeni nesil bir çözüm olarak dikkat çekti. Sistem; uzun menzil, ağır harp başlığı ve çoklu taşıma kapasitesinin yanı sıra hedef hattından görsel istihbarat toplayabilme özelliğiyle operasyonel esneklik sağlamayı hedefliyor.

NEŞTER ise MAM-L mühimmatının minimum ikincil hasar prensibiyle geliştirilen yeni varyasyonu olarak öne çıktı. Yaklaşma sensörüyle çalışan ve kesici bıçaklar içeren özel harp başlığı sayesinde patlayıcı kullanmadan yüksek hassasiyetli noktasal imha gerçekleştirebilen sistem, özellikle sivil hassasiyetin yüksek olduğu operasyon sahaları için geliştirildi.

ROKETSAN, yeni sistemlerin yanı sıra operasyonel sahada başarısı kanıtlanmış birçok kritik çözümünü de SAHA 2026’da sergiledi. Türkiye’nin milli imkanlarla geliştirilen en uzun menzilli balistik füzesi TAYFUN’un yanı sıra SOM, ÇAKIR ve KARA ATMACA seyir füzeleri fuarın dikkat çeken sistemleri arasında yer aldı.

SİHA mühimmatları kapsamında MAM-C, MAM-L IIR, MAM-T Dual Seeker, İHA-122 ve İHA-230 havadan karaya balistik süpersonik füzeler ile EREN yüksek hızlı dolanan mühimmat sistemi de fuarda sergilendi.

Hava savunma tarafında ise Çelik Kubbe mimarisinin vurucu unsurları arasında yer alan SUNGUR, HİSAR-A, HİSAR-O RF ve SİPER BLOK 1 ile BLOK 2 sistemleri dikkat çekti. LEVENT Yakın Hava Savunma Füzesi ve MİDLAS Milli Dikey Atım Lançer Sistemi de fuarda yer alan önemli çözümler arasında bulundu.

Tanksavar sistemleri alanında KARAOK ve L-OMTAS sistemleri tanıtılırken, AKYA ağır sınıf torpido ve ORKA hafif sınıf torpido sistemleri de Türkiye’nin su altı harp kabiliyetlerindeki gelişimi ortaya koydu.

ROKETSAN ayrıca ALKA Yönlendirilmiş Enerji Silah Sistemi, PUSU Kule Üstü Silah Sistemi ve KMC Taktik Füze Silah Sistemi gibi platform çözümlerini de sergiledi. Şirketin önümüzdeki dönemde ilk testini gerçekleştirmeyi hedeflediği ŞİMŞEK-2 Uydu Fırlatma Aracı da fuarda dikkat çeken projeler arasında yer aldı.

SAHA 2026’da sergilenen yeni nesil sistemler, ROKETSAN’ın yalnızca füze ve mühimmat üreticisi kimliğinin ötesine geçerek; hava savunma, yönlendirilmiş enerji sistemleri, uzay teknolojileri ve düşük maliyetli yüksek etkili harp konseptlerine odaklanan çok katmanlı bir savunma teknolojileri oyuncusuna dönüştüğünü ortaya koydu.

İran ve Ukrayna savaşları, modern muharebe sahasında belirleyici üstünlüğün artık yalnızca klasik platform sayısıyla değil; katmanlı hava savunma mimarisi, derinlikte angajman kabiliyeti, yüksek hassasiyetli vurucu sistemler ve bunların kesintisiz seri üretim kapasitesiyle kurulduğunu açık biçimde göstermektedir. Bugünün savaş ortamında cephe hattını tutmak kadar, cephe gerisini korumak; kritik altyapıyı yaşatmak kadar, karşı tarafın komuta-kontrol merkezlerini, hava savunma ağlarını, mühimmat depolarını ve lojistik düğümlerini tehdit edebilmek de belirleyici hâle gelmiştir. Bu nedenle çağdaş savaş, yalnızca ateş gücünün değil; menzil derinliği, üretim derinliği ve teknoloji derinliğinin müşterek rekabet alanına dönüşmüştür.

Türkiye bu yeni güvenlik denkleminde, coğrafi savunma derinliğini teknoloji derinliğiyle tahkim etmeye çalışan sayılı ülkelerden biri olarak öne çıkmaktadır. Roketsan’ın son dönemde devreye aldığı ve temelini attığı tesisler de bu stratejik çerçevede yalnızca bir sanayi yatırımı olarak değil, doğrudan ulusal güvenlik mimarisini güçlendiren bir kapasite inşası olarak okunmalıdır. Törende açıklandığı üzere tamamlanan yatırımların değeri 1 milyar dolar, devam eden yatırımlarla birlikte toplam yatırım hacmi ise 3 milyar dolar seviyesine ulaşmaktadır; bu süreç sonunda binlerce kişilik yeni istihdam da oluşturulacaktır.

Bu yatırım dalgasının asıl anlamı, Türkiye’nin hava savunma ve derin vuruş kabiliyetlerini taşıyan kritik sistemlerde üretim sürekliliğini ve ölçeklenebilirliğini artırmasında yatmaktadır. Özellikle Lalahan Füze Entegrasyon Tesisleri ile seri üretim hatlarının kapasitesinin 5 katına çıkarılacak olması; SİPER, HİSAR ve TAYFUN gibi doğrudan Türkiye’nin savunma omurgasını oluşturan sistemlerde nicelik ile süreklilik sorununa stratejik bir cevap verildiğini göstermektedir. Törende paylaşılan çerçeveye göre bu altyapının Çelik Kubbe’nin vurucu gücünü hızlandıracağı, TAYFUN başta olmak üzere füze ailesinin menzil ve etkinliğini destekleyeceği ve kritik sistemlerin seri üretim hızını katlayacağı vurgulanmıştır.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta şudur: İran ve Ukrayna savaşları, savaşın yalnızca “hangi sistemi geliştirdiğinizle” değil, o sistemi ne hızda, hangi hacimde ve ne kadar sürdürülebilir biçimde sahaya verebildiğinizle kazanıldığını ortaya koymuştur. Envanterde iyi bir füzenin veya etkili bir hava savunma sisteminin bulunması tek başına yeterli değildir. Asıl mesele, yoğun tehdit ortamında kayıpları telafi edebilecek, stokları sürdürebilecek, yeni varyantları devreye alabilecek ve üretim darboğazına düşmeyecek bir savunma sanayii yapısı kurmaktır. Roketsan’ın yatırımları tam da bu nedenle önemlidir; çünkü bu adım, Türkiye’nin yalnızca bugünkü envanterini değil, yarının yıpratma savaşına dayanıklılığını da garanti altına alma çabasıdır.

Bu çerçevede Çelik Kubbe mimarisinin ayrı bir anlamı vardır. Törende açıklanan sunumda da görüldüğü üzere HİSAR ve SİPER sistemleri, alçak ve orta irtifadan başlayarak daha geniş hava ve füze savunma katmanlarının belkemiğini oluşturmaktadır; ayrıca ALKA, SUNGUR ve BURÇ gibi tamamlayıcı unsurlar da farklı tehdit seviyelerine karşı koruma sağlamaktadır. Başka bir ifadeyle Türkiye, sadece tekil bir hava savunma füzesi geliştirmemekte; çeşitli tehdit tiplerine karşı kademeli ve entegre bir savunma ekosistemi inşa etmektedir. Bu yaklaşım, İran ve Ukrayna’daki tecrübelerin en net derslerinden biridir: saldırı ne kadar çok katmanlıysa, savunmanın da o kadar entegre ve sürekli olması gerekir.

Ancak modern muharebe sahasında savunma tek başına yeterli değildir. Caydırıcılığın gerçek anlamda kurulabilmesi için karşı tarafın derinlikteki kritik hedeflerine yönelik tehdit üretilebilmesi gerekir. Törende öne çıkarılan sistemlerden biri olan TAYFUN BLOK-4 hipersonik füze bu açıdan dikkat çekicidir. TAYFUN’un hipersonik versiyonunun stratejik hedeflere karşı yüksek etkinlik sağlayacak biçimde konumlandırılması, Türkiye’nin yalnızca kendi hava sahasını korumaya değil, gerektiğinde karşı tarafın yüksek değerli hedeflerini risk altına sokmaya dönük bir kapasite geliştirdiğini göstermektedir. Bu, savunma kavramının pasif korunmadan aktif caydırıcılığa evrildiği bir eşiğe işaret etmektedir.

Benzer şekilde İHA-230, ÇAKIR, SOM, KARA ATMACA ve diğer uzun menzilli mühimmat ailesi de Türkiye’nin yeni savaş konseptinde menzil avantajını yalnızca kara konuşlu sistemlerle değil, hava ve deniz platformlarıyla da genişlettiğini göstermektedir. Özellikle insansız sistemlerle entegre uzun menzilli mühimmatların öne çıkması, Türkiye’nin son yıllarda oluşturduğu SİHA merkezli harekât deneyiminin daha yüksek menzilli ve daha sofistike angajman çözümleriyle derinleştirildiğini ortaya koymaktadır. Muharebe sahasının bugünkü mantığı artık basittir. Daha uzaktan gören, daha uzaktan vuran ve bunu daha uzun süre sürdürebilen taraf üstünlük kurmaktadır. Roketsan yatırımları, Türkiye’nin bu üç alanda da süreklilik üretme iradesinin sanayi altyapısına dönüştürülmüş hâlidir.

Törende dikkat çekilen bir başka kritik unsur ise patlayıcı ve kritik hammaddelerde dışa bağımlılığı azaltmaya yönelik vurgudur. RDX ve HMX gibi stratejik girdilere yönelik yerli üretim altyapısının güçlendirilmesi, yalnızca ekonomik veya endüstriyel bir tercih değildir; doğrudan savaş zamanı dayanıklılığıyla ilgilidir. Çünkü günümüz çatışmalarında asıl kırılganlık, çoğu zaman platform eksikliğinden değil; mühimmat üretiminde kullanılan ara girdilere, itki sistemlerine, patlayıcılara, elektronik alt bileşenlere ve tedarik zincirine yönelik dış bağımlılıktan doğmaktadır. Ambargo, gecikme, tedarik kesintisi veya siyasi baskı, savaş zamanında en gelişmiş sistemleri dahi etkisiz bırakabilir. Bu nedenle Roketsan’ın yerli üretim altyapısını genişletmesi, Türkiye’ye yalnızca daha fazla mühimmat değil, daha bağımsız karar alma alanı da kazandırmaktadır.

Bu tablo birlikte okunduğunda, İran savaşının gidişatının ve Ukrayna’daki yıpratma mantığının tartışıldığı bir dönemde Roketsan’ın yatırımları Türkiye açısından basit bir kapasite artışı anlamına gelmemektedir. Asıl mesaj şudur: Türkiye, hava savunması ile derin vuruş kabiliyetini aynı sanayi-ekosistem mantığı içinde büyütmekte; coğrafi savunma derinliğini yerli mühimmat, füze, entegrasyon ve kritik hammadde üretimiyle tamamlamaktadır. Bu da Türkiye’ye yalnızca bugünü değil, kriz anında yarını da güvence altına alacak bir stratejik dayanıklılık kazandırmaktadır.

Sonuç olarak Roketsan üzerinden verilen mesaj, yalnızca “yeni tesis açılışı” değil; Türkiye’nin ulusal güvenlik anlayışında yeni dönemin ilanıdır. Bu dönem, savunma derinliği ile teknoloji derinliğinin birleştiği; hava savunma kalkanı ile uzun menzilli vurucu gücün aynı stratejik mimaride buluştuğu; dışa bağımlılığı azaltılmış üretim kapasitesinin doğrudan caydırıcılık unsuru hâline geldiği bir dönemdir. Dolayısıyla bugün Roketsan’da atılan her temel, yapılan her teslimat ve artırılan her üretim hattı, sadece savunma sanayiinin büyümesi değil; Türkiye’nin yüksek yoğunluklu çatışma çağında kendi güvenlik kaderini kendi imkânlarıyla tayin etme iradesinin somutlaşmasıdır.